Dansende takken van de zomereik kronkelen tegen de achtergrond van een grijze hemel. De grilligheid van takken die gracieus buigen, zoals een ballerina haar bewegingen maakt. Fascinerend. Als je goed kijkt, zie je structuren van samenspel tussen rechte, kromme of zigzaggende takken. Op naar een glimp van licht. Ik ontdek patronen die inspireren tot nieuwe composities.
Niet ontmoedigd door grijs winterweer ga ik naar buiten. Omdat groen mijn oog niet afleidt, zie ik fijne tekeningen of juist stoere grove basten. Vergelijkbaar met een doorleefd gezicht. Voor mijn deur staat de oude beuk. Haar leeftijd lees ik niet af in zichtbare oneffenheden. Ik strijk mijn hand even langs de gladde bast.
Juist het specifieke wintersilhouet maakt een boom boeiend. En dan heb ik het alleen nog maar over de bast. Want ook in takken vind je een diversiteit aan opvallende verschijningen. Is het niet vanwege dikte, doornen of kurkaanzet, dan is het wel het kleurrijke palet dat je doet verwonderen. Variërend van frisgroen tot helder rood of zelfs roomwit en kaneelbruin.
Ik kijk omdat ik wil zien. Eerst is het een boom. Maar als je goed kijkt, dan zie je meer. Vergelijkbaar met kunst. Planten groeien in unieke vormen. Lijnen die samenkomen en nieuwe structuren creëren. Ik loop mijn route achterstevoren en zie andere dingen. Een boom die niet eerder opviel, toont vanaf een andere oogpunt ineens een bizarre vorm.
Dit alles inspireert mij tot nieuwe oplossingen. Ik word hier blij van en zou iedereen willen inspireren tot kijken. Tot het zien van mooie dingen om je heen. Gelukkig is het voor een ieder weggelegd. Ga naar buiten, kijk, zie en verwonder! Want dan zie je die pareltjes. Als je maar goed kijkt.